Publicatie LinkedIn

Vergunning op basis van Aerius

Aan de koffietafel van de Universiteit Utrecht hoorde ik ooit een professor zeggen: “Als je de politici hoort praten, dan klinkt het allemaal heel logisch…
Maar zodra het over mijn eigen vakgebied gaat, dan schrik ik me rot.” Dat bleef hangen.

Neem nu het NOS-artikel vandaag. Het demissionair kabinet blijft steggelen over “een mogelijke toename van 1 mol door bouwprojecten”. Terwijl al lang duidelijk is dat het model er 300-700 mol naast kan zitten. En het lijkt wel alsof niemand een idee heeft hoe je dit kan oplossen. Dus. Daarom deze post.

Er is namelijk nog iets wat belangrijk is.
In 2021 liet het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat zien dat – zelfs als álle veehouderij in Nederland verdwijnt – Nederland volgens het model nog steeds “op slot” zit. (Document Ruimte voor Vergunningverlening)

Kortom: we kunnen miljarden investeren in boeren uitkopen, emissiereductie of doelsturing… maar het stikstofslot blijft bestaan omdat het rekenmodel zélf niet klopt. En dus: geen vergunning voor woningbouw.
Oftewel: een verkeerd model… zorgt ook voor verkeerde beslissingen.

Dat klinkt somber, maar er is goed nieuws.

Gelukkig begrijpt inmiddels iedereen dat AERIUS niet geschikt is voor vergunningverlening… Inmiddels geeft elke universiteit dat toe.

Het echte probleem is:“er is niets beters, het is het beste wat we hebben” . Maar dat is niet waar.
Er is een beter alternatief.

We kunnen, net als in andere vakgebieden, vergunningen baseren op kwantitatieve risicoanalyses — mét metingen in de Natura2000gebieden en rondom de boerderij. Dan weten we waar daadwerkelijk risico’s bestaan, en waar niet. Zonder miljarden te verspillen, mét eerlijk inzicht.

Ons voorstel:

– Stoppen met vergunnen op basis van AERIUS;
– Starten met meten (dat is veel makkelijker dan vaak gedacht!)
– Starten met vergunnen op basis van een Kwantitatieve Risicoanalyse voor Stikstof (QRAS) in combinatie met een reeds bestaande Natuurdoelanalyse (zie hier voor een begin…. https://lnkd.in/enigvcqt) waarin deze gegevens zijn meegenomen.

Hoe dat kan?

De kennis is er… bij ons, én bij de universiteiten om ons heen. Op basis van metingen kunnen we betrouwbare, kwantitatieve risicoanalyses uitvoeren.

Dus mijn vraag aan de politieke partijen:

Wie durft in het verkiezingsprogramma eerlijk te zijn?
Emissiereductie is belangrijk — maar het lost het stikstofslot niet op.

Meten is weten. Tijd om te beginnen.

Last but not least… NIET meten op de huidige manieren… Het moet ánders, slimmer en beter… (daarover later meer)…