Ooit werkte ik bij Calve Delft.
Fabrikant van pindakaas, mayonaise en tomatenketchup…
De fabriek was oud, is inmiddels gesloopt. Ik heb er veel geleerd over afvalwater:
✅️ De afvalwater heffing werd bepaald volgens een formulier met CZV, N-Kj en Q (debiet)… het vele koelwater (drinkwater!) wat langs de machines liep had behoorlijk impact op de afvalwaterheffing (en terecht) … die was destijds een paar ton. Flink geld dus. Daarom bouwde men een afvalwaterzuivering.
✅️ Mijn taak was om de afvalwaterzuivering te verbeteren…dat lukte prima. Ik kreeg het voor elkaar om de zuivering beter te laten werken (met flocculanten) en CZV en N-kj concentraties te laten dalen… dat leverde destijds (2005) een besparing op voor Calvé van 60.000 euro. Best een toffe stage dus!
✅️ En toch ging regelmatig mis… dan had het afvalwater een pH van 2 en/of zag het helemaal wit of rood… en wat bleek…? Als een operator een foutje maakte… dan ging er 1000 liter ei, of mayonaise, of tomatenketchup naar “mijn zuivering”… ik rende dan de fabriek in… maar ja… fouten toegeven… dat deed men niet zo graag…
⁉️ 𝗠𝗼𝗿𝗮𝗮𝗹 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗶𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗵𝗮𝗮𝗹?
Een fabriek heeft riolering en het is niet altijd goed bekend wat daar naar toe gaat.
Zowel niet voor de fabriekseigenaar als voor degene die de zuiveringsheffing bepaalt…
𝗢𝗺 𝗱𝗲𝘇𝗲 𝗿𝗲𝗱𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗯𝗯𝗲𝗻 𝘄𝗶𝗷 𝟮 𝗮𝗽𝗽𝗮𝗿𝗮𝘁𝗲𝗻 𝗼𝗻𝘁𝘄𝗶𝗸𝗸𝗲𝗹𝗱:
➡️ AquaSampler (onder de putdeksel representatief monsters nemen)
➡️ AquaCamera (onder de putdeksel filmen…leuk hoor… ratten in het riool!)
Foto: Effluent dat werd geloosd naar hoofdriool (tegenwoordig noemen we dit indirecte lozingen)
